درمان آنفولانزا با طب سنتی ایرانی

آنفولانزا یکی از بیماری‌های شایعی است که در فصول سرد سال بسیاری از افراد را به خود درگیر خواهد کرد. این بیماری که توسط ویروس آنفولانزا ایجاد می‌شود، در گروه‌های پرخطر می‌تواند با دردهای شدید و دوره طولانی بیماری همراه باشد.

در این مطلب از مجله‌ی کلینیک دکتر صرافان تصمیم داریم در رابطه با آنفولانزا و درمان آن از طریق طب سنتی صحبت کنیم. برای کسب اطلاعات بیشتر با ما همراه شوید.

آنفولانزا چیست؟

آنفولانزا نوعی عفونت حاد دستگاه تنفسی است که توسط ویروس‌های آنفولانزا تیپ‌های A، B، C، D ایجاد می‌شود. ویروس‌های تیپ‌های A و B عامل اصلی اپیدمی‌های فصلی هستند.

ویروس آنفولانزا با درگیر کردن بینی، گلو و ریه‌ها، باعث شروع ناگهانی علائمی چون تب، لرز، درد عضلانی شدید و خستگی مفرط می‌شود. این عارضه در موارد معمول خودبه‌خود بهبود می‌یابد، اما در گروه‌های پرخطر مانند سالمندان، کودکان، افراد دارای بیماری‌های مزمن می‌تواند منجر به عوارض جدی مانند ذات‌الریه شود.

تفاوت سرماخوردگی و آنفولانزا

سرماخوردگی و آنفولانزا دو بیماری متمایز ویروسی با الگوهای شدت متفاوت هستند. سرماخوردگی معمولا توسط ریناویروس‌ها ایجاد می‌شود و علائم آن که شامل آبریزش بینی، عطسه و گلودرد محدود است خفیف‌تر و تدریجی بروز می‌کند. در مقابل، آنفولانزا از طریق ویروس آنفولانزا ایجاد شده و با شروع ناگهانی و شدت بالای علائم سیستمی مانند تب بالا، لرز شدید، سردرد و کوفتگی بدن مشخص می‌شود.

آنفولانزا برخلاف سرماخوردگی پتانسیل ایجاد عوارض جدی تنفسی مانند ذات‌الریه را دارد.

آنفولانزا چند روز واگیر دارد؟

دوره واگیرداری آنفولانزا از یک روز پیش از ظهور علائم آغاز می‌شود. حداکثر قابلیت انتقال ویروس در ۳ تا ۴ روز اول بروز علائم در بزرگسالان است. این دوره معمولاً تا ۵ الی ۷ روز پس از شروع بیماری ادامه می‌یابد. کودکان و افراد با سیستم ایمنی ضعیف می‌توانند بگاهی تا ۱۰ روز یا بیشتر ناقل ویروس باشند. انتقال ویروس از طریق قطرات تنفسی حاصل از سرفه و عطسه صورت می‌گیرد. به همین دلیل رعایت قرنطینه و محدود کردن تماس‌های اجتماعی در طول این بازه زمانی، اقدام کلیدی برای کنترل گسترش عفونت است.

انواع آنفولانزا

همان گونه که پیش‌تر نیز اشاره کردیم ویروس‌های آنفولانزا شامل چهار تیپ اصلی A، B، C و D هستند. تیپ A مهم‌ترین نوع، عامل همه‌گیری‌ها و اپیدمی‌های فصلی است و بر اساس پروتئین‌های سطحی (H و N) به زیرگروه‌هایی مانند H1N1 و H3N2 تقسیم می‌شود. این تیپ هم انسان و هم حیوانات را مبتلا می‌کند. تیپ B معمولاً فقط در انسان دیده می‌شود و اپیدمی‌های فصلی را با شدت کمتر نسبت به A ایجاد می‌کند. تیپ C عامل عفونت‌های تنفسی بسیار خفیف است و تیپ D عمدتاً دام‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

در ادامه انواع آنفولانزا را بررسی خواهیم کرد:

آنفولانزا اسپانیایی

آنفولانزای اسپانیایی به پاندمی ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ اشاره دارد که توسط یک سویه به شدت بیماری‌زای ویروس آنفولانزای A زیرگروه H1N1 ایجاد شد. این واقعه مرگبارترین همه‌گیری ثبت شده تاریخ مدرن است و میلیون‌ها تلفات انسانی برجای گذاشت. ویژگی تخصصی این پاندمی، میزان بالای مرگ و میر در جمعیت جوان و سالم (۲۰ تا ۴۰ ساله) بود که ناشی از پاسخ ایمنی شدید (طوفان سیتوکینی) به ویروس بود. سرعت انتشار بالا و شدت بالای بیماری‌زایی، این سویه را متمایز می‌ساخت.

آنفولانزا نوع b

آنفولانزای نوع B یکی از عوامل اصلی اپیدمی‌های فصلی انسان است و برخلاف تیپ A، معمولاً فقط در جمعیت انسانی رخ می‌دهد. این ویروس معمولاً بیماری خفیف‌تری نسبت به نوع A ایجاد می‌کند اما همچنان قادر به بروز بیماری شدید و عوارض است. آنفولانزای B تحت تاثیر تغییرات آنتی‌ژنیک جزئی قرار می‌گیرد و تغییرات عمده ژنتیکی که عامل پاندمی‌ها هستند، در آن رخ نمی‌دهد.

آنفولانزا مرغی

آنفولانزای مرغی (Avian Influenza) یک بیماری ویروسی مسری در پرندگان است که توسط سویه‌های خاصی از ویروس آنفولانزای نوع A، مانند H5N1 و H7N9 ایجاد می‌شود. سویه‌های فوق حاد (HPAI) دارای مرگ و میر بسیار بالا در طیور هستند و یک تهدید جدی اقتصادی و بهداشتی محسوب می‌شوند. انتقال به انسان نادر است اما در صورت وقوع، منجر به بیماری شدید تنفسی با نرخ مرگ و میر بالا می‌شود. انتقال انسانی معمولاً از طریق تماس مستقیم یا شدید با پرندگان آلوده یا محیط آنها رخ می‌دهد.

آنفولانزا خوکی

آنفولانزای خوکی (Swine Influenza) یک بیماری تنفسی در خوک‌ها است که ناشی از ویروس‌های آنفولانزای نوع A بومی این حیوانات است. انتقال به انسان اغلب در افرادی که تماس مستقیم با خوک‌ها دارند رخ می‌دهد اما سویه‌های خاصی نظیر H1N1 همه‌گیر سال ۲۰۰۹، قابلیت انتقال فعال انسان به انسان را پیدا کرده و پاندمی ایجاد کردند. علائم بالینی در انسان

شامل مشکلات گوارشی، تب و لرز، سردرد و سرگیجه، عطسه، سرفه، گلودرد، آبریزش بینی و … است.

علائم آنفولانزا

ابتلا به بیماری آنفولانزا معمولا خود را با علائم زیر نشان خواهد داد:

• تب بالا و ناگهانی
• لرز و تعریق
• سردرد شدید
• درد عضلانی و کوفتگی بدن
• خستگی و ضعف مفرط
• سرفه خشک
• گلو درد
• آبریزش یا گرفتگی بینی
• تهوع، استفراغ یا اسهال

درمان آنفولانزا

پونه و نعنا از گیاهان دارویی شناخته‌شده با خواص ضداسپاسمی، ضدالتهابی و ضد احتقان هستند. دمنوش پونه و نعنا حاوی منتول است که یک ترکیب فعال قوی برای باز کردن مجاری تنفسی و تسکین گرفتگی بینی و سرفه محسوب می‌شود. مصرف این دمنوش‌ گرم به کاهش التهاب غشاهای مخاطی و آسان‌تر شدن تنفس در طول بیماری کمک می‌کند.

برای درمان آنفولانزا و تقویت سیستم ایمنی برای مقابله بهتر با بیماری کافی است مقداری پونه و نعنای تازه یا خشک شدن را به همراه دو پیمانه آب به مدت ۲۰ دقیقه بجوشانید و سپس نوش جان کنید.

سریعترین راه درمان آنفولانزا

دمنوش چهار تخمه از ترکیباتی نظیر بهدانه، سپستان، تخم کتان و گاهی تخم مرو تهیه می‌شود که اغلب دارای مزاج معتدل یا مایل به رطوبت هستند. مهم‌ترین خاصیت این دمنوش، تولید موسیلاژ (لعاب) فراوان است. این لعاب، مخاط تحریک شده گلو و حنجره ناشی از سرفه خشک یا التهاب ویروسی را می‌پوشاند و تسکین فوری ایجاد می‌کند. چهار تخمه به‌عنوان یک ملطف (نرم‌کننده) و ضد سرفه عمل می‌کند و برای رفع خشونت صدا و التهابات دستگاه تنفسی که از عوارض ویروس آنفولانزا هستند، توصیه می‌شود.

اگر به دنبال سریعترین راه درمان آنفولانزا هستید، کافی است مقداری پودر چهار تخمه را به مدت ۱۵ دقیقه در آب بجوشانید و سپس دمنوش حاصل شده را قبل از سرد شدن نوش جان کنید.

برای درمان آنفولانزا چی بخوریم؟

در جدول زیر مواد غذایی که برای درمان آنفولانزا بهتر است مصرف کنید را می‌توانید ببینید:

بهترین مایعات برای درمان آنفولانزا

آب کرفس حاوی مقادیر بالایی از ویتامین K، فولات و پتاسیم است و به کاهش التهاب کمک می‌کند. ترکیب آن با عسل طبیعی که دارای خواص ضدباکتریایی و ضدالتهابی است، می‌تواند به تسکین گلودرد و بهبود سیستم ایمنی کمک کند.

متخصصان طب سنتی توصیه می‌کنند مقداری آب کرفس را با عسل اصل طبیعی مخلوط کرده و در دوران آنفولانزا روزانه سه وعده نوش جان کنید. این ترکیب نه تنها موجب بهبود علائم شما خواهد شد، بلکه سیستم ایمنی شما را نیز تقویت خواهد کرد.

بهترین دارو برای آنفولانزا

اگر به دنبال بهترین و اثرگذارترین دارو برای مقابله با آنفولانزا هستید، ما به شما دمنوش آویشن را توصیه می‌کنیم. آویشن حاوی ترکیبات فنولی مانند تیمول و کارواکرول است که خواص ضدمیکروبی و ضداسپاسمی قوی دارد. مصرف دمنوش این گیاه در طب سنتی برای تسکین سرفه و التهاب گلو ناشی از عفونت‌های تنفسی توصیه می‌شود. دمنوش آویشن به رقیق شدن ترشحات برونش‌ها کمک می‌کند و از این طریق تنفس را برای بیمار مبتلا به ویروس آنفولانزا تسهیل می‌نماید. با جوشاندن ترکیب پودر آویشن یا گیاه آویشن و آب به مدت ۱۵ دقیقه می‌توانید یک دمنوش مقوی ایجاد کنید.

واکسن آنفولانزا

واکسن آنفولانزا، موثرترین ابزار پیشگیری در برابر عفونت‌های ناشی از ویروس آنفولانزا است. این واکسن هر سال بر اساس پیش‌بینی سویه‌های غالب ویروس‌های نوع A (شامل H1N1 و H3N2) و نوع B که احتمال شیوع در فصل آینده را دارند، به‌روزرسانی و تولید می‌شود. واکسن‌ها معمولاً به صورت سه‌ظرفیتی (محافظت در برابر سه سویه) یا چهارظرفیتی (محافظت در برابر چهار سویه) عرضه می‌شوند.

تزریق واکسن با تحریک سیستم ایمنی بدن، باعث تولید آنتی‌بادی‌های اختصاصی می‌شود که تقریباً دو هفته پس از تزریق، ایمنی لازم را فراهم می‌کنند. واکسیناسیون برای گروه‌های آسیب‌پذیر شامل کودکان ۶ ماهه تا ۵ ساله، افراد بالای ۶۵ سال، زنان باردار و افراد دارای بیماری‌های مزمن، اهمیت حیاتی دارد. هدف اصلی واکسن، جلوگیری از ابتلا به بیماری شدید و کاهش احتمال بستری شدن در بیمارستان است، حتی اگر فرد به سویه‌ای متفاوت مبتلا شود.

نتیجه‌گیری

در این مطلب در رابطه با ویروس آنفلوانزا و درمان آنفولانزا صحبت کردیم. اگر به ویروس آنفولانزا مبتلا شده‌اید و جزو گروه‌های پرخطر هستید، توصیه می‌شود حتما با متخصصان طب سنتی مشورت کنید تا یک برنامه درمانی اختصاصی برای شما در نظر گرفته شود.